Jak to się stało, że muzyka polskiego artysty została wykorzystana na pokazie jednego z najdroższych i najbardziej znanych domów mody na świecie? – Odebrałem maila – to wszystko, naprawdę. Konsultant muzyczny Hermèsa napisał, że chce zrobić pokaz z moim podkładem muzycznym, użyć go w miksie z innymi utworami sprzed lat – opowiada LIBERTYN.eu Jerzy Mączyński, 30-letni muzyk, którego twórczość oscyluje między jazzową improwizacją a elektroniką eksperymentalną, sound designem teatralnym a ambientowymi pejzażami dźwiękowymi.

Propozycja przyszła od Frédérica Sancheza, niebywale wpływowego producenta muzycznego w branży modowej. Od ponad 30 lat tworzy miksy i instalacje dźwiękowe na pokazy najważniejszych domów mody w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku, jak Dior, Hermès, Prada, Valentino, Balmain, Chloé, Victoria Bekham, Marc Jacobs, Miu Miu, Marni, Lanvin, Comme des Garçons, Maison Margiela i wielu innych. Czerpie największą inspirację dźwiękową z końca XX wieku, wplatając w swoje miksy elementy hip-hopu i jazzu w stylu vintage. Wybiera tylko najlepszych, regularnie prowadząc research w internecie: w serwisach streamingowych i YouTube na czele.

– Słucham dużo muzyki. Nie mam jednego gatunku muzycznego, z którego czerpię; zagłębiam się we wszystko. Może to być jazz, punk, a nawet superawangarda. W internecie jest za dużo wszystkiego i można się poczuć trochę zagubionym, ale ja jestem otwarty – mówił kiedyś o swojej pracy, zaznaczając, że bardzo ważne jest dla niego, aby nie być postrzeganym jako DJ, ale raczej jako twórca muzycznych historii.

Przygotowując się do Paris Fashion Week, który trwał do 7 października, Francuz znalazł w sieci „Nomore”, utwór polskiego muzyka z jego debiutanckiej płyty „DO 555ps”, wydanej w marcu tego roku. Zafascynował go na tyle, że postanowił włączyć do swojego miksa dla Hermèsa, obok utworów artystów z lat 90. i 2000.

Dla Mączyńskiego, który jest klasycznie wykształconym muzykiem (absolwentem m.in. Berklee College of Music w USA i Syddansk Musikkonservatorium w Danii) to pierwszy raz, kiedy jego utwór został użyty podczas pokazu mody. – I bardzo się z tego cieszę – tym bardziej, że to właśnie Hermès, marka, którą zawsze bardzo ceniłem, zarówno za klasę, jak i sposób, w jaki tworzy swoje pokazy – przyznaje w rozmowie z LIBERTYN.eu.

30-latek nazywany jest „głosem młodego pokolenia wykształconych artystów”, muzyczną karierę zaczynał od jazzu, debiutując albumem w słynnej serii Polish Jazz jako Jerry & ThePelicanSystem. I choć kojarzył się z nową falą polskiego jazzu, dziś jego twórczość wyszła daleko dalej. Wciąż korzysta z saksofonu, ale bliżej mu do muzyki elektronicznej, ambientu. Od lat funkcjonuje na obrzeżach mainstreamu, regularnie występując na Unsound Festival, Dekmantel czy London Jazz Festival.

Komponuje też muzykę dla polskich teatrów (m.in. do spektaklu “Pokój” w reż. Roberta Talarczyka i Szczepana Twardocha), współpracuje z tancerzami i performerami. Choć długo się przed tym bronił jako syn dwójki artystów związanych z warszawskim Teatrem Capitol – aktorki Anny Gornostaj i reżysera Stanisława Mączyńskiego. – Teatr był obecny w moim życiu od dzieciństwa. Jednak na początku swojej muzycznej drogi byłem w kontrze do całej swojej teatralnej rodziny. Ale około trzech lat temu to się zmieniło. Wróciłem do teatru. Wróciła też moja teatralna pasja – tłumaczył niedawno w krakowskim radiu.

To, że 188-letni dom mody użył jego utworu na pokazie z modelkami nie uważa za „artystyczny mezalians”. – Traktuję to raczej jako bardzo duże wyróżnienie – podkreśla. – To niesamowite uczucie – świadomość, że miliony ludzi oglądały pokaz w Paryżu, który otworzył mój utwór. I nie wykluczam, że zagoszczę w branży mody na dłużej, jeśli przyjdą kolejne propozycje.

O współpracy z Hermèsem myśli raczej jako o otwarciu jakiejś nowej furtki: –  To nowy kontekst, w którym moja muzyka może istnieć. Moda i muzyka od zawsze miały wspólny język – oba światy łączy emocja, rytm i estetyka. Choć jednocześnie czuję, że prawdziwe miejsce moich kompozycji jest na scenach festiwali takich jak Unsound – tam, gdzie muzyka może funkcjonować jako samodzielny, żywy organizm.

Właśnie jest przed koncertem na Unsound Festival w Krakowie, który od lat pozostaje świętem różnorodnej muzyki: od elektroniki i brzmień eksperymentalnych po sztuki wizualne. Zaraz po jego zakończeniu w niedzielę, Mączyński rusza w trasę po Japonii z tą samą płytą, z której utwór Sanchez wybrał na pokaz kolekcji Hermèsa. – To dla mnie ważny moment, bo mogę obserwować, jak ta muzyka wchodzi w różne światy: od mody po eksperymentalne sceny dźwiękowe – oświadcza.

Jak opowiada, cały album „DO 555ps” to podróż przez różne stany emocjonalne i dźwiękowe – balans między elektroniką a organicznym brzmieniem instrumentów. – Jest tam sporo przestrzeni, melancholii, ale też niepokoju, który towarzyszy dzisiejszemu światu. Utwór „Nomore” powstał jako manifest przeciwko wszelkim konfliktom na Ziemi. To dźwiękowy sprzeciw wobec przemocy i bezsensu, który niestety ciągle wraca w różnych formach – podsumowuje.

Co ciekawe, podczas tego samego Tygodnia Mody w Paryżu, użyto muzykę innego Polaka: modelki Valentino szły na wybiegu w rytm kompozycji Zbigniewa Preisnera z filmu „Podwójne życie Weroniki” Krzysztofa Kieślowskiego. ﹡