JAK DAWID PODSIADŁO

Organizatorzy Europe 40 Under 40 starają się, aby na ich listę trafiali architekci, których dorobek wskazuje na szersze niż przeciętne zainteresowania, którzy są kreatywni, innowacyjni i mają szansę w przyszłości zaznaczyć swoją obecność w europejskiej przestrzeni. To taka pieczęć, że oni są tymi, na których warto zwrócić uwagę.

„W tych trudnych czasach niezwykle ważne jest podtrzymywanie wnikliwych wizji. Możemy patrzeć w przyszłość z nadzieją, widząc najbardziej obiecujące nowe talenty w architekturze i designie z całej Europy” – tak jurorzy podsumowali tegoroczną listę, na której znalazł się Sokolnicki.

Jak na nią trafił? Sam się zgłosił. Wysłał trzy projekty o różnej skali, które pokazują różnorodność jego praktyki: klocki dla dzieci, pieszo-rowerową kładkę i szkołę podstawową. – Cóż, ten konkurs to trochę jak muzyczne talent show. My, początkujący architekci, wysyłamy swoje zgłoszenia, marząc, że zostaniemy odkryci. Dawida Podsiadło też by nie było bez podobnego konkursu – żartuje.

KLOCKI 

To trochę nadmierna skromność. Architekt z Poznania, który pracuje też w Zurychu, ma już rozpoznawalne nazwisko i światowy sukces na koncie. To dzięki klockom z drewna, które zaprojektował dla syna. Miały być domową zabawką, a okazały się pomysłem na biznes dla rodziców. Projekt BAVVIC narodził się w grudniu 2020 roku – gdy Hanna Sokolnicka, będąc dwa dni przed porodem drugiego syna, podczas rozmowy z koleżanką z dzieciństwa Marią Bautą o trudach macierzyństwa, usłyszała o tonach drewna w firmie jej męża, odpadzie przeznaczonym do utylizacji. Obie stwierdziły, że powinny coś wymyślić, aby nadać im nowe życie.

Kilka miesięcy później dwie rodziny – bo dołączyli też mężowie – zaczęły rozmyślać nad drewnianą zabawką, choć nikt z nich nie miał pojęcia, jak powinna wyglądać. Nad projektem czuwał więc zespół składający się z architekta, inżyniera, psychoterapeuty i marketingowca oraz czwórka ich dzieci. To pod wpływem sugestii maluchów zapadła decyzja, że będą klocki. W sumie powstało 50 prototypów.

Dziś poszczególne elementy klocków mają różne kształty, zapachy, twardość, fakturę i kolory. Nie mają natomiast przypisanej płci, ponieważ tak samo mogą się nimi bawić chłopcy, jak i dziewczynki – i to bez limitu wieku. W dwa miesiące sprzedało się ponad tysiąc sztuk, a na kilka kolejnych tysięcy były zamówienia z całego świata.

Nie spodziewali się aż takiego sukcesu: zachwyciła się zabawką nie tylko branża, ale i klienci. BAVVIC dostał też nagrody, w tym tę najcenniejszą – Red Dot Design Award 2022.

KŁADKA

Maciej miał już wtedy na koncie inny sukces – tuż po studiach na politechnice wygrał wraz z kolegami międzynarodowy konkurs na kładkę nad rzeką w Poznaniu. To był jego pierwszy architektoniczny projekt, ale na jego realizację czekał trzy lata. – Była pandemia koronawirusa, potem wojna w Ukrainie i wszystko stanęło. Dopiero w lutym tego roku kładkę, która w międzyczasie zmieniła nazwę na Mosty Berdychowskie, uroczyście otwarto. Był wtedy mróz, a i tak przyszły tłumy – wspomina współautor. – Porównałbym to do narodzin dziecka. Podobne emocje i duma. Szczerze mówiąc, coś niewyobrażalnego. Bo pamiętam, jak stałem w tym miejscu jako student, i nawet przez myśl mi nie przeszło, że kiedyś będę chodził po czymś, co sam stworzyłem.

Mosty Berdychowskie, których budowa kosztowała 156 mln zł, to konstrukcja składająca się z dwóch niezależnych mostów dla pieszych i rowerzystów: nad Wartą o długości 165 metrów oraz nad Cybiną o długości 117 metrów. Łączą Stare Miasto z Politechniką Poznańską. Powstały też nowe dojścia do mostów, schody i pochylnie, a w planie jest jeszcze zieleń i mała architektura.

Projekt stał się wizytówką miasta. – Do tej pory skorzystało z niego ponad 300 tys. rowerzystów i dwa razy tyle pieszych. To blisko milion osób. Poznaniacy ewidentnie pokochali ten most – Sokolnicki nie kryje dumy.

SZKOŁA

Mniej szczęścia miał z innym swoim projektem, który wysłał na konkurs Europe 40 Under 40 – szkołą podstawową w małej miejscowości górskiej Näfels w Szwajcarii.

To drewniana konstrukcja oparta na siatce słupów z drewna, z którą harmonizuje elewacja, również z drewnianą okładziną, inspirowaną lokalnymi wzorami gontów. Fasada ukrywa konstrukcję kondygnacji, gdzie na pierwszym piętrze mieści się szkoła oraz przedszkole, a na parterze sala gimnastyczna z wielkimi otwarciami na okoliczne góry, dzięki czemu natura niemal wchodzi do środka. Pomieszczenia pomocnicze są pod ziemią, zaś na dachu znajduje się plac zabaw. Całość jest zintegrowana z otoczeniem: drzewami i pobliską rzeką Linth.

– Dominujące miało być drewno, a nie wylewanie ton betonu, bo w mojej pracy zależy mi na ekologicznym podejściu i jak najmniejszej emisji CO2. Niestety projekt nie będzie zrealizowany. W konkursie wybrali kogoś innego – mówi.

NAGRODA

Na szczęście i niezrealizowany projekt szkoły, i zbudowana kładka, i sukces klocków razem dały mu miejsce na liście Europe 40 Under 40 Awards. – W mojej branży 40-tka to młodość, bo najwybitniejsi architekci mają nawet 80 lat. Architektura to moja przygoda i ogromna życiowa pasja, więc jeszcze wszystko przede mną – śmieje się.

Sokolnicki studiował w Poznaniu, Berlinie i Londynie. Doskonalił swoje umiejętności pod okiem architektonicznych wizjonerów, takich ikon, jak Daniel Libeskind, Massimiliano Fuksas i Zvi Hecker. Wierzy, że to nowe europejskie wyróżnienie otworzy mu kolejne drzwi. – Fajnie jest być docenionym przez środowisko architektoniczne, ale najbardziej chciałbym dzięki temu dostać szansę na realizację nowych ciekawych projektów i spotkania z inspirującymi ludźmi – deklaruje. Dlatego wybiera się 5 grudnia do Grecji, gdzie w European Centre-Contemporary Space Athens odbędzie się ceremonia wręczenia nagród.

Polacy bywali już uwzględniani na liście Europe 40 Under 40 w minionych latach, to m.in. Robert Konieczny, Tomasz Konior, Anna Siedlecka, Anna Paszkowska-Grudziąż czy Andrzej Truszczyński. ﹡